Grochów

Film

Mój pierwszy pełnometrażowy dokument. Po tym, jak Saska Kępa – Dzielnica z Klimatem pokazała, że szkolny film może być traktowany poważnie, chciałem pójść dalej — zrobić prawdziwy portret miejsca, opowiedziany przez ludzi, którzy w nim mieszkają.

Grochów leży na wschód od Wisły, zaraz na południe od Pragi — robotniczy, postindustrialny, opisywany zwykle przez to, czego mu brakuje. Film jest zbudowany wokół rozmów z mieszkańcami o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości dzielnicy. Połączone z wysokiej jakości zdjęciami z drona dają jej skalę i bliskość, której rzadko dostaje gdzie indziej.

Co się wydarzyło

Reakcja poszła śladem pierwszego filmu — i jeszcze dalej. Telewizja i radio zaprosiły mnie na wywiady. Na premierze w Centrum Promocji Kultury na Pradze Południe pojawiło się prawie 200 osób. Film osiągnął prawie 10 000 wyświetleń na YouTube.

Jak na drugi projekt — jeszcze w liceum — to potwierdziło, że pierwszy film nie był przypadkiem.

Kontekst

Reżyseria, montaż i publikacja — moje. Drona obsługiwał specjalista. Trudniejsza część to były wywiady: znalezienie właściwych ludzi, zdobycie wystarczającego zaufania, żeby dostać na kamerze coś prawdziwego, a potem uformowanie tych rozmów w montażu w coś, co trzyma się jako film.

Grochów nie jest efektownym tematem. O to właśnie chodziło.